Yine 2 ölümle döndük beykoz ormanlarındaki evlatlara umut olmak için çıktığımız yoldan....

Biri avuçlarımızın içinden kayıp gitti öylece....

Kalp krizi geçirdi gözümüzün önünde.... veterınere yetıstırılmek ıcın arabaya tasırken duyduk kalp atıslarını son kez...

Ve yetıstıremedık yolda verdı son nefesını....

Diğer ölümse en fazla 3 aylık bır bebeğe aitti... Beykoz ormanının soğuguna dayanmamıstı caresız ve kucucuk bedenı...

Kaskatı kesilmişti soğuktan... Ve bızden, vicdanlarımızdan hesap sorarcasına ,az önce izledıgımız ölümün hemen yanı basındaydı cansız bedeni.....

Onlar ormandalar ,onlar soğuktalar ,onlar açlar....

Ve her gun yasam ıcın savaşıyorlar, onları ölüme terkeden vıcdanlara ınat... Hala yasamaya devam edıyorlar ama bır çoğuda kaybedıyor bu savaşı...

Tıpkı bu günkü evlatlar gibi...

Fotoğraflarımıza bakarken lütfen herşeyi bir kenara bırakın ve vicdanınızı dinleyın, o size Beykoz ormanında atılan çığlıkları anlatacak....

Beden yorgunluğu değil yürek yorgunluğu şu an hıssettıgımiz...


Her gidişimiz umut olmak için Beykoz'a ama her dönüşümüz hayal kırıklığı ve aklımızda kalan karelerle dolu....

Bız bır sonrakı hafta 24 Ocak pazar günü yine umut yolculuğumuzdayız Beykoz'da...

Sizde bizimle bırlıkte küçücük yüreklere gelmek istermisiniz?